Piet Gerbrandy: ‘Goede poëzie is gebaseerd op fysiologie en rauwe emoties’

De tekst uit het plaatje komt uit de recensie uit de Groene Amsterdammer van de bundel Vuurmakers van Johanna Geels door dichter en criticus Piet Gerbrandy. Je kunt de tekst niet letterlijk nemen. Een gedicht schrijven (of lezen) lijkt niet op sex, poepen, een zak chips leeg eten, voetbal, of iemand in elkaar slaan en er is nog nooit een reclameposter tot dichtbundel van het jaar gekozen. Poëzie is en blijft een intellectuele oefening en dat geeft Gerbrandy hier ook aan. Zijn tekst lijkt eerder een manifest om de onderwerpskeuze meer richting de onderbuik te buigen. Niet je toekomstige grafkuil bezingen, maar je weg er naartoe. Rauw als een aardbei.